شیوا ارسطویی ولی دیوانه وار

یادداشتی بر کتاب «ولی دیوانه وار» اثر شیوا ارسطویی

. یک داستان شیوا، شیفته‌ی خود بهدین اروند اول یادداشتم را با دو پیش‌نوشت آغاز می‌کنم: اول: من یک مخاطب دل‌نازک در حیطه‌ی ادبیات، نویسنده تمامیت‌خواهی در حوزه‌ی “داستان‌کوتاه”، و نیز از طرفدارانِ اندیشه_توصیفی ( و نه تجویزی)‌ در فضای آکادمیک زبان و ادبیات فارسی هستم که نیز افتخار داشته‌ام شیوا ارسطویی داورِ یکی از…

جایزه ادبی لیراو

سیزدهمین دوره داستان کوتاه جایزه ادبی فارسی‌زبانان لیراو

جایزه ادبی لیراو از چند جهت رویداد منحصر به فردی‌ست؛ اول اینکه این جایزه در حالی به خانه‌ی سیزدهم می‌رسد که تارنمای رسمی این جایزه همچنان در دوره‌ی پنجم درجا می‌زند؛ دوم اینکه با وجود ذکر منطقه ای بودن جشنواره، لیراو در تیتر خود عنوان بین المللی را یدک می کشد. از طرفی نشر افراز…

پرونده چیستآرت 001

برگردیم دوباره روایتش کنیم

بهدین اروند یکی از مخاطبین داستان که دلی کوچک داشت، با مهربانی مادرانه‌ای از من، [آن من که داستان می‌نویسد] سراغِ سیاهی‌لشکرهایی را گرفت که در رمان‌های تاریخی از برج و باروهای پادشاهِ مغلوب فرومی‌غلتند، از مسافرانی که در فلان فیلم هالیوودی از هواپیمای در حالِ سقوط پرت می‌شوند پایین، از بی‌شمار سرخپوستانی که در…

کلیله و دمنه

فریباییِ زاویه دید در کلیله و دمنه

بهدین اروند یک‌بار شنیدم که احمدرضا احمدی می‌گفت:« بابا بخدا مام متنِ کلاسیک خوندیم؛ کلیله و بیهقی و شاهنامه و… خوندیم» و یادم آمد دانشگاه چه خدمت و چه ظلمی به کلیله و دمنه کرده؛ خدمت کرده چون تصحیحِ دکتر مجتبی مینوی‌ست و جناب استاد متعلق به نسلِ طلایی اساتیدِ ادبیات هستند و الله وکیلی…